مانی:

مامانی:چی شده ممانی جون چرا گریه میکنی؟؟؟

مانی :چون شب شده و من باید بخوابم

من دوست ندارم بخوابم من اصلا شبو دوست ندارم

هوا بارانی استمانی  بدون اجازه

به بالکن میرود

مامانی:مانی جون بیا تو می افتی پایین

مانی: دارم بارون نگاه میکنم مواظب خودم هستم

مامانی:نه ....اگه دوست داری برو تو حیاط نگاه کن

بعدش زود بیا بالا

مانی:نهمگه نمیبینی بارون میاد

برم تو حیاط مریض میشم سرما میخورم

بعدشم انفولانزای خوکی میگیرم

اونوقت دیگه شما پسر ندارین

مامانی:

مامانی:مانی جون صبحانه ات را بخور

مانی: نه نمیخورم    مامانی نیل ندارم

مامانی:اگه نخوری از کارتون خبری نیست

مانی:انقدر پاپیچ من نشو گفتم که نمیخورم

مامانی:

بچگی مانی جون  نگاه می کردند

مامانی:وااااای مانی جون چقدر نازززز بودی

چقدر خوشگل بودی

مانی:اره مامانی خیلی با مزه بودم

الهی فدای خودم  بشم که انقدر خوشگل بودم

مامانی:

مامانی در حال قول گرفتن از مانی بود

مامانی:قول میدی  که دیگه کامپیوتر را با

کیس خاموش نکنی؟؟؟قول میدی که

 مواظب وسایلت باشی و خرابشون نکنی

مانی:اره مامانی قول میدم قول مردونه

مامانی :چند بار قول میدی ولی عمل نمیکنی

دیگه باید به قولهات عمل کنی

مانی:نه دیگه قول میدم

 قول مردونهقول زنونهقول بچه گونه

مامانی :(با اینکه میداند باز هم قولی عمل نمیشود)

به سخنرانی ستاد اقای موسوی

بابایی رفتند قسمت اقایون و مامانی قسمت خانمها

مانی در حالت شک و تردید رو به مامانی

مانی:ااااا مامانی مثل اینکه من مرد هستم ها؟؟؟؟

باید برم قسمت مردها

مامانی :خوب برو پیش بابایی

مانی بعد از کمی فکر

مانی:خوب اشکال نداره مامانی.....من هنوز یه مرد بچه ام